post-2-exofΠρος την απαγόρευση, την αποξήλωση και την οικειοποίηση της υπαίθριας διαφήμισης.

Στο αφιέρωμα που φιλοξενείται στο δεύτερο τεύχος του POST-Media γίνεται μια προσπάθεια ορισμού ενός πλαισίου συζήτησης γύρω απ’ το φλέγον, αλλά εν πολλοίς αποσιωπημένο, ζήτημα των διαφημιστικών πινακίδων. Οι διαφημιστικές πινακίδες στην Ελλάδα διέπονται από ένα καθεστώς σιωπηρής συναίνεσης μεταξύ δημόσιας διοίκησης και επιχειρήσεων, το οποίο αμφισβητείται κατά καιρούς από πολίτες που έχουν χάσει συγγενικά τους πρόσωπα σε τροχαία δυστυχήματα. Τα μεγάλα Μέσα της χώρας -με αξαίρεση την Καθημερινή, το ΣΚΑΙ, τη ΝΕΤ, τον τοπικό Τύπο, κι ενίοτε την Ελευθεροτυπία και ΤΑ ΝΕΑ- προσφέρουν ασυλία στους ιδιοκτήτες των υπαίθριων πινακίδων, κρύβοντας το θέμα απ’ τη δημόσια ατζέντα. Ομοίως, τα πολιτικά κόμματα προτιμούν να απέχουν απ’ τη συζήτηση, μιας και είναι τα ίδια συνένοχα στην αυθαιρεσία της υπαίθριας διαφήμισης, αφού θέλουν κατά την περίοδο των εκλογών, κι όχι μόνο, να επωφελούνται απ’ την καταναγκαστική μορφή διαφήμισης, που είναι τα billboard. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

post-2-exof

«Μια οργισμένη άποψη για τα γεγονότα»: o Rowan Thorpe εξοργίζεται με τους κάθε λογής θερμοκέφαλους του Δεκέμβρη του ‘08.

«Κόκα-Κόλα και ευεξία» : Ο Σήφης Αργυράκης αναρωτιέται γιατί η Κόκα-Κόλα υποστηρίζει προγράμματα για την υγεία και την ευεξία του πληθυσμού.

«Η μαμά ξέρει ποιό είναι το καλύτερο για ’σένα»: Η Κατερίνα Τσάκου συνειδητοποιεί ποιός κακομαθαίνει τους νέους άνδρες αυτής της χώρας.

«Σάκος του μποξ» : Η G700 περιγράφει και προτείνει λύσεις για τα εργασιακά προβλήματα των νέων.

«Ντιβιντί Κοντρόλ» : Ο Old-boy γράφει για τη σχέση αλήθειας-ψεύδους στην ελληνική τηλεόραση.

«Ο Σάμσα ανορεκτικός» : Η Δήμητρα Μήτκα με αφετηρία έναν ήρωα του Κάφκα, αναλύει το δίπολο ανορεξίας βουλιμίας.

«Ανοιχτή επιστολή» : Ο Πάνος Κάλαρης απευθύνεται στον Πρωθυπουργό με αφορμή το ΠΙΚΠΑ της Βούλας και τα επιχειρηματικά σχέδια για αυτό.

«Ένας Μπάνκσυ δε φέρνει την άνοιξη»: Η Niemandsrose στέλνει ανταπόκριση από το Λονδίνο της αστυνομοκρατίας.

«Κρατική Διαφήμιση, το Μεγάλο Φαγοπότι» : Ο Θανάσης Αντωνίου γράφει για τις συναλλαγές που γίνονται με πρόσχημα τη διαφήμιση του δημοσίου.

«facebook.com: Μετέωροι στον ιστό της κοινωνικής δικτύωσης»: Η Γεωργία Οικονομοπούλου αποκαλύπτει τους κινδύνους που βρίσκονται στα ψιλά γράμματα της νέας φρενίτιδας που ονομάζεται facebook.

«Στις ταινίες καταστροφής ο πρόεδρος είναι πάντα μαύρος»: Ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης διαπιστώνει ότι το «χρώμα» δεν αλλάζει το κυρίαρχο αμερικανικό δόγμα.

«Υπόθεση λερωμένα χέρια: νομιμοποιώντας τη διαφθορά στην Ελλάδα»: Ο Μανώλης Ανδριωτάκης γράφει για την ελληνικού τύπου διαφθορά με αφετηρία το σκάνδαλο της Siemens.

«Αφιέρωμα στις διαφημιστικές πινακίδες: Το α-νομικό καθεστώς των διαφημιστικών πινακίδων»: Ο Κώστας Ονισένκο εξετάζει το θέμα των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων απ’ την νομική του πλευρά.

«Πινακίδες πολιτικής βούλησης» : Ο Μιχάλης Γουδής ερευνά την υπόθεση των διαφημιστικών πινακίδων στη Θεσσαλονίκη.

«Διαλύοντας την πόλη»: Ο Σταύρος Μυλωνάς γράφει για την αλοίωση της φύσης του δημόσιου χώρου και του αστικού περιβάλλοντος.

«Σάο Πάολο: Απελευθερωμένη πόλη»: Η Κωνσταντίνα Σταθοπούλου γράφει για την πόλη που ξήλωσε τις διαφημιστικές πινακίδες δια νόμου.

«Ο Σαρκοζύ και τα ΜΜΕ»: Ο Νίκος Σμυρναίος αποκαλύπτει τη στενή σχέση του Γάλλου Προέδρου με την τέταρτη εξουσία.

«Αρκετά!»: Η Ιωάννα Μοσχονά γράφει για το βιβλίο του John Naish, “Enough”.

Και ακόμα: πρωτότυπες εικονογραφήσεις, ειδικά φτιαγμένες για το Post-Media / Photo-Essay του Σάκη Στριτσίδη / Post-Media ART: TRADE MARKS του Μανώλη Ανδριωτάκη.